2009

Zonsondergang in Thailand

 

Sunset at Hua Hin (Thailand)


 

Meer foto’s met het thema mooi/beautiful, of ook meedoen? Kijk bij Thursday Challenge

Advertenties
Categorieën: 2009, Thailand | Tags: , , , , , | 7 reacties

Je moeder op een houtvlot

Wij waren op minisafarie , met een rit van een uur (!!!) op een olifant door het oerwoud, een tochtje stroomafwaarts op een bamboevlot met een smal houten bankje en een shake shakaboom in de karbouwen trek kar. Zien jullie de foto’s van al die activiteiten al voor je? Huilend op een olifant en ik kon er niet meer af! Leuk detail; bij het vertrek werd een foto genomen (ik heb hem gekocht, al was het alleen maar als herinnering hahaha). Gelukkig wende het al na een halfuur en tegen het eind van de rit begon ik het bijna leuk te vinden en voor zowel het vlot als de karbouwentrekkar draaide ik mijn hand niet meer om. Kijk maar; de foto hierbij is genomen op een tussenstopje). Een staaltje flooding van de eerste orde! Moet je helemaal voor naar Thailand om van je angsten af te komen. Toen weer lekker Thais geluncht (alles warm, ook ’s morgens en veel rijst en noedelen). Daarna een orchideeenkwekerij en een vlinderfarmpje voor de broodnodige commerciele afwisseling.
Vandaag hebben we ons Thais laten masseren in de vrouwengevangenis. Jaja, dat is nog eens wat anders dan een beauty salon in Arcen. De vrouwen daar krijgen 180 uur les in full body massage en de laatste drie maanden van hun gevangenschap, beginnen ze in de Spa met hun rehabilitatie. Die meiden gebruiken letterlijk hun hele gewicht op je armen, benen en rug. Rekken en strekken en flink drukken en duwen. Geweldig. Je kunt die massages natuurlijk overal laten doen, maar wij vonden dit wel een leuk idee. Van de gevangenis zelf zie je niets; ja een muur, beschilderd met vrolijke bloemen. En in de wachtruimte ligt een fotoboek met geposeerde kiekjes.
Enfin, ik kan weer alles bewegen. Lief ook, maar door het duwen en trekken, is zijn maag een beetje van streek geraakt, dus die arme ziel heeft nu een pijnlijk middenrif en veel oprispingen.

Komende week zitten we in Chiang Mai, een soort van kleinschaliger en vriendelijker Bangkok; veel rustiger, minder verkeer, vriendelijker mensen, schonere lucht en een avond/nachtmarkt.

Categorieën: 2009, Thailand | Tags: , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Oud en Nieuw

We vieren hier al 14 dagen Chinees Nieuwjaar. Dat wordt hier uitbundig gevierd in de Chinese wijken. Elke avond zijn er wel weer feesten en optredens. In Chiang Mai was de wijk avonden lang afgezet en waren er amateur optreden en grote draken die triomfanteljk door de straten werden gezeuld. Leuk hoor. En hier in Bangkok was eergisteren een groot Karaokefeest. Een hele straat afgezet. Stoeltjes in rijen naast elkaar en feesten maar. En op een van onze wandelingen kwamen we over een brug waar de buurtbewoners een groot filmscherm hadden opgehangen en een tekenfilm draaiden over het boeddhisme (kan ik weer even niet rijmen met Chinees Nieuwjaar, maar alla). Heel gezellig allemaal op de grond zitten en liggen, hapjes eten en zwaaien naar ons op die brug.

We zitten inmiddels alweer twee dagen in Bangkok en de laatste dagen hier gebruiken we om op onszelf de stad te doorkruisen. Dat valt niet mee, want om de twee minuten word je staande gehouden door tuktukdrivers of taxi’s die je wel even willen brengen naar waar je helemaal niet wilt wezen en voor een bedrag dat je daar helemaal niet voor wilt betalen. Met een metertaxi kost het ongeveer 60-80 baht (nog geen 2 euro) om dwars de hele stad door te rijden, inclusief verkeersopstoppingen en dergelijke. Maar sommige behulpzame chauffeurs willen best de meter voor je uitzetten, want het verkeer is wel heel erg druk en dan hoef je alleen maar die 300 of 400 baht te betalen die zij jou voorstellen, want “de meter is duur hoor”. Daar trappen wij dus niet meer in meneer Van Stoffelen.

Wij dus te voet door de stad. In eerste instantie door de sloppenwijken, want dat is het “echte” Thailand (en daar stinkt het ook met al die open riolen en golfplaten en/of bordkartonnen huisjes – hoe ze erin slagen om hun kinderen toch elke dag fris ruikend en in schone blauw/witte uniformjes naar school te krijgen, is mij een raadsel). Maar op een gegeven moment kwamen we in modern Bangkok terecht. Want al die hoge gebouwen staan daar natuurlijk niet voor niets. Wat een verschil vergeleken met wat we tot nu toe gezien hebben. Winkelcentra van een grootte en cinemacomplexen van een omvang die je in heel Nederland niet vindt. Alle merken zijn er vertegenwoordigd, de afmetingen zijn enorm en het geheel is absoluut westers. Niks eten langs de weg, of beschimmelde banaantjes op een kraampje. Hoezo arm land?

De verschillen tussen arm en rijk zijn hier ofwel heel erg groot, of de Thai zijn heel clever en trekken elke ochtend bussen met toeristisch aangeklede Thai open zodat die op zijn Volendams de oude cultuur van Thailand kunnen laten zien. (nee hoor, veel van wat we gezien hebben is super echt, alleen de toeristen krijgen het moderne Thailand niet te zien als ze op tour gaan met de reisbureau’s, want dat andere is veel folkloristischer en je schiet er leukere plaatjes van).

In al dat moderns aten we op zeker moment in een Japans restaurant. Erg leuk en grappig, want tijdens het serveren, klonk ineens een gong en ging het voltallige personeel tussen de tafeltjes staan. Toen iedereen zijn/haar positie had ingenomen, begon er een vrolijk muziekje te spelen en zette het personeel een soort van dansje in. Klappen, dansen, geweldig! Op het fotootje is te zien dat ze zich toch wel een beetje generen hahaha.

Verder hebben we met de expressboot de rivier afgecrosst en zijn we met de monorail verder de stad in gegaan. Wat een stad; wegen en monorail verheffen zich hoog boven het dagelijkse gebeuren en de gebouwen zijn megalomaan en soms meer dan honderd verdiepingen hoog. Las ik toch vanochtend in de Bangkok Post dat die 70% van die gebouwen verstevigd is met plastic en alumium, Erg brandgevaarlijk lijkt mij (en de verslaggever ook). De wetgeving op dat gebied moet nog van de grond komen.
Wat wel al van de grond is gekomen is wetgeving over gevaarlijke kruiden en planten. Ook vanochtend in de krant; gember, chilli’s, citroengras en nog een aantal van in totaal 13 inheemse en veel gebruikte planten, zijn in de ban gedaan omdat ze gevaarlijk zouden zijn. Heel het land op zijn kop, want dat zijn nou juist de ingredienten die hier in allerlei traditionele en veel gegeten gerechten worden gebruikt. Zetten ze erbij dat je ze wel gewoon kunt blijven gebruiken voor het eten, maar dat ze alleen gevaarlijk zijn bij het bereiden van de plaatselijke medicijnen. Land nog meer in rep en roer, want die medicatie gebruiken ze al eeuwen. Kortom; pudding!

Nog twee dagen en dan zit het erop. Aan de ene kant jammer, maar aan de andere kant zijn we nu eigenlijk wel klaar hier. Vier weken! Het is een hele tijd hoor. Maar goed, ons hoor je niet klagen.

Categorieën: 2009, Thailand | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Lekkere trek in Hua Hin

Engels ontbijten
Nooit gedacht dat ik nog eens zou roepen dat ik zo’n zin had in Nederlands eten. Ik at ’s morgens, ’s middags en ’s avonds heerlijke rijst of noedels met allerlei lekker dingetjes erdoor en eroverheen. Ja, ook in de ochtend eten ze hier rijst, behalve dan waar we nu zitten – bovenop de pub, daar hebben ze Engelse ontbijtjes, met gebakken eieren, spek, sausages, black pudding, gebakken aardappelen enzo, Ook lekker, daar niet van, maar mijn cholestorol schiet torenhoog de lucht in natuurlijk (geeft niks hoor, thuis eten we het er wel weer vanaf).

Frieten en sla!
Maar eergisteren was dan toch zo ver; we gingen een tentje zoeken voor het avondeten en ineens zei Lief; “ik heb trek in een biefstuk” en wonder boven wonder was er daar ineens een restaurantje dat een mixed grill op de kaart had staan. Met frietjes en sla! Ja en toen was ik ook meteen om. Lekka lekka hoor. En gisteren zijn we een Indiaas restaurant ingetrokken (dat gebeurt hier soms letterlijk; je kijkt even wat ze op het menu hebben staan en meteen staat er iemand achter je te duwen dat je toch niet verder moet lopen, omdat ze hier de het lekkerste eten uit de regio verkopen). En het moet gezegd; het was meer dan jummie – Indiase curry in plaats van Thaise. Echte kookkunst en geen roerbakwerk. Maar vanavond gaan we weer gewoon naar de Thai. Om het af te leren.

Eten, douchen, lezen, wandelen, tukkie doen, kopje thee
Verder doen we hier niet zo heel erg veel. ’s Morgens vroeg douchen we, maken we een wandeling, of – zoals vanmorgen – nemen we een Thaise massage bij het blindeninstituut (geweldig zoals die mensen dat doen), dan moet er ontbeten worden, en weer gedoucht, doen we een tukkie, lezen we wat, gaan we lunchen, maken we een wandelingetje langs het strand (want zwemmen is er niet bij vanwege de jelly fish, een soort van klein kwalletje dat naar kan steken), drinken een kopje thee, we lezen wat, kopen wat fruit, gaan we weer eten en lopen we over de avondmarkt of door het piepkleine hoerenbuurtje hier vlakbij. Drinken wat, gaan dan weer douchen, waarna we gaan slapen. Kortom – het is hier v r e s e l i j k ;-).

Lekker vak?
Gisteravond zaten we op een terrasje toen er twee zwetende oudere mannen langsliepen. Hun dikke buiken nonchalant slingerend boven hun halflange korte broeken. De benen krom, de witte sokken hoog opgetrokken in hun open air nikes. Ze keken een beetje besmuikt, alsof ze iets deden wat niet mocht van hun moeder. Allebei een Thaise schone aan hun hand met een sombere uitdrukking op hun gezicht. Ik keek van de heren naar de meisjes en weer terug, en knipoogde toen naar een van de meiden. Ze glimlachte verlegen terwijl ze langsliep, maar toen ze voorbij was, draaide ze zich om en trok een gezicht van “wat een vak he?”. Ze proestte het uit toen ik in de lach schoot, en liep giebelend en heupwiegend naast haar beschermheer verder. Die keek vertederd naar beneden. Had niet in de gaten gehad wat er zojuist was gebeurd.
Inderdaad… wat een vak.

Categorieën: 2009, Thailand | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: